Een onvergetelijke belevenis: Van Marathon naar Athene

490 v. Chr. liep een boodschapper van Marathon naar Athene. 2500 jaar later ben ik van plan Een dezelfde afstand te lopen in deze klassieke marathon. Hopelijk met een betere afloop!

Het is 29 oktober 2010 en eindelijk is het zover, na maanden trainen ga ik nu op weg naar de enige echte marathon.Vroeg in de morgen samen met mijn zoon Moritz, (die de 10 km. wil lopen) in de trein naar Schiphol en dan met het vliegtuig naar Athene. Daar worden we opgevangen door de reisorganisatie van André Westen.

Met nog ongeveer 140 andere deelnemers worden we verdeeld over twee hotels dicht bij Marathon. De volgende dag hebben we een parcoursverkenning: we gaan met de bus vanaf het startpunt in Marathon over de ” blauwe lijn” richting Athene. (onderweg zien we de heuvels die we morgen moeten beklimmen.) Daar aangekomen gaan we onze startnummers, de herinneringsmedaille “2500 jaar Marathon” en een T-shirt ophalen.

Het is zondag 31 oktober, de dag van de marathon: vroeg op staan, een goed ontbijt,

6.30 uur met de bus naar de start. Dit moet zo vroeg want de bussen mogen na 8 uur niet over het parcours richting Athene. Een kleine 12000 starters, dus het is af en aan rijden van bussen. Het verloopt vlekkeloos. De 10 km lopers en supporters gaan gelijk naar Athene.
Daar loop je dan in de buurt van het startvak. Het is 7 uur, nog 2 uur wachten tot de start. Een beetje eten, wat drinken en een praatje maken met lopers van onze groep. Het begint al wat warmer te worden; de verwachte middagtemperatuur is 23 tot 24 graden.

Het is 8.30 uur: de tas met kleding inleveren bij de desbetreffende vrachtauto en naar het startvak nummer 2, dus ik sta redelijk vooraan. Wij komen het vak binnen en zien dat Paul Rosenmöller er ook is. Wij praten wat met hem en komen zo te weten dat hij in Limburg heeft getraind en ook rond de 3.45 wil lopen. Maar iedere loper heeft wel de “Olympische gedachte”: mee doen en overkomen, tijd is bijzaak….

Het is 9 uur het startschot valt, we wensen elkaar succes, en gaan op weg naar Athene. Het gaat lekker, ik moet oppassen niet te snel te gaan. Ik wil niet sneller lopen dan 5 minuten per km. Daar is het 5km punt: 24.30 iets in houden dus. Paul Rosenmöller en de anderen van de groep lopen verder voor en ik zie ze al niet meer. Het 10 km punt: 49.08 in houden gaat moeilijk. Je laat je toch meeslepen met de massa. Het is perfect geregeld door organisatie. Om de 2,5 km is er een flesje drinken, elke10km banaan en energiedrank, en om de 15km voedingsgel en energiereep. Het publiek in de dorpen staat in groten getale langs de kant van de weg.
Het 15 km punt: 1uur 15 min. Precies op schema. Maar nu komt het zwaarste gedeelte en dat begint bij 17km. Veel vals plat, wat steilere bergjes om hoog en heel af en toe een kleine daling.
Halve marathon: 1.48.24 het gaat al wat moeizamer. Er lijkt geen einde aan te komen aan die stijgingen. Mijn km tijd gaat al over de 6 min en de drink - eetpauzes worden steeds langer. Het 30 km punt: 2. 40.42 het gaat nog steeds iets omhoog. De reisleidster zei zaterdag nog in de bus : “Als je het 33 km punt voorbij bent, haal je het wel, want daarna daal je heel langzaam de stad in.”
De eet - drinkpauzes worden steeds langer dan gepland, maar ik heb maar een gedachte: over komen. Het publiek wordt steeds talrijker en dan…..komt het kolossale, marmeren stadion in zicht, loop je eindelijk het stadion binnen en je weet: ik heb het gehaald! De armen omhoog en je voelt je net Gerard Nijboer in 1982 bij het Europese kampioenschap.

Net over de streep krijg ik de echte marathon medaille omgehangen. …IK HEB HEM.. en de tijd is geworden 3uur 51 min. 11sec. Van de 704 leeftijdsgenoten was ik nummer 88. Mijn zoon Moritz heeft zijn eerste 10km volbracht 56 min 51 sec. (in trainingen heeft hij nooit verder gelopen dan 5km).

Het was erg indrukwekkend, deze speciale editie ”2500 jaar Marathon”. De lopers kwamen van alle continenten. De volgende dag zijn we van hotel gewisseld naar het centrum van Athene. We hebben nog vier dagen genoten van de mooie stad, het prachtige weer en het heerlijke Griekse eten.

Henk Valkeman