Rennen door de regen voor een speculaaspop van de Sint

Sinterklaas is niet van suikergoed en echte hardlopers ook niet. Dat bleek zaterdagmorgen weer eens bij de Speculaaspoppenloop rond de Zevensprong in Joppe. Maarliefst 400 lopers hadden de stoute sportschoenen aan getrokken om zich op de modderige bospaden uit de naad te lopen. 

Een van de deelnemers was de 76-jarige oud-marathonkampioen Aad Steijlen uit Eerbeek, die 37 jaar geleden het initiatief tot deze loop nam. “Ik loop vandaag maar twee rondjes, want morgen moet ik tenminste weer anderhalf uur lopen. Regen of niet, het gaat altijd door”, klonk het uit de mond van de met een rode Sintmuts met startnummer uitgedoste loopgoeroe. Tineke van Vliet uit Zutphen hield het ook bij twee rondjes van zes kilometer. “Ik heb ingeschreven voor de halve marathon van Egmond in januari. Een mooi trainingsrondje”, klonk het opgewekt. Ook Bob Groeneweg uit Dieren was weer van de partij. “Och, dat beetje regen. Daar smelt je toch niet van” , zei hij manmoedig. Zonder problemen raffelde hij tweemaal vier rondjes (24 kilometer) door de modder af. 

Bij achten maakte de goede Sint met zijn twee ‘vrouwelijke’ pieten zijn opwachting. Na een uitgebreide warming up, met vrolijke gehuppel en gezwaaien, knalde hij de meute onvervaard het bos in. Na 2,5 kilometer en ruim 11 minuten kwamen Maurice (12), Kasper(11) en Szonne (12) als eerste over de streep. Jaap Hermsen(76) uit Almen deed er iets langer over, maar hij liep dan ook zes kilometer. Huiverend riep hij: “Ik moet ook nog tot 10 uur wachten, want dan doe ik het met mijn kleindochter nog een keer over”. Twee rondjes liep ook Wietske Poorterman (59) uit Warnsveld. “Ik ben met schaatsen op mijn heiligbeen gevallen en daar heb ik zoveel last van gehad, dat ik de pijn aan mijn hiel niet heb gevoeld”, lachte ze. Bij de tweede start om 10 uur liep de ontbrilde koorleider Hans de Wilde uit Zutphen vertwijfeld rond. “Ik ben mijn kinderen kwijt en we gaan nu starten”, klonk het radeloos. Onderweg had hij ze weer opgeduikeld, want samen kwamen ze binnen. “Nou ga ik nog maar een rondje”, riep hij opgelucht, terwijl hij spoorslags het bos weer in schoot. 
Bij de finish stond rugbyer Ruud Koornstra met drie bossen bloemen te wachten. “Ik wacht op mijn meisjes Yvonne, Eveline en Roos, maar het zal nog wel even duren”, lachte hij. Al gauw daarna stond Yvonne al weer met haar bos bloemen naast hem. Iedereen ontving na afloop een welverdiende speculaaspop. Als ‘koekje voor het bloeden’.

Foto`s kunt u vinden in het fotoalbum van Hanzesport.

Ton van Ingen Schenau