Hardlopen én jongleren tegelijk? Stijn (19) kan het!

Rennen en balletjes hooghouden tegelijk, voor Stijn is het een makkie: ‘Ik gooide altijd al met dingen’

Gekkenwerk? Nee hoor, vindt Stijn Westerbeek. Voor hem is ‘hardloopjongleren’ de normaalste zaak van de wereld. Maandag doet hij een gooi naar de officieuze Europese titel. Een eigenschap die bij zijn autisme hoort, de hyperfocus, moet hem daarbij helpen. De 19-jarige Stijn maakte woensdag een oefenrondje in de Zutphense Zuidwijken. Hij rende 4,5 kilometer, terwijl hij drie balletjes in de lucht hield. Wandelaars bleven stomverbaasd staan: wat doet die gast nou?

Een voorbijganger begon spontaan te applaudisseren. Een ander riep: ‘Jij bent vast goed in multitasken!’. „Het ging best aardig”, zegt Stijn. „Ik liet één keer een balletje vallen. Niet slecht. Ik ben klaar voor het EK.” Daarover later meer.

Stijn belandt in wereld van joggling

Stijn doet aan joggling: een combinatie van jongleren en hardlopen. Het is een snelgroeiende sport met een officieel WK. Hoe komt een jongen uit Zutphen daar in hemelsnaam in terecht?

Wil je elke dag de Dagelijkse nieuwsbrief van De Stentor ontvangen via e-mail?

„Ik houd van hardlopen en ben helemaal gek van jongleren. Toen ik een keer op YouTube beelden zag van iemand die al jonglerend een marathon liep, was ik verkocht. Het kwartje viel: dit is de ideale sport voor mij.”

Stijn is al bijna twaalf jaar hardloper, bij Hanzesport. Maar diep van binnen had hij een nóg grotere passie: gooien met dingen. „Deed ik als klein jochie al.”

Moesten zijn ouders vluchten? „Nee hoor, ik gooide niet uit kwaadheid. Ik vond het gewoon kicken. Ik smeet met van alles, als het maar niet gevaarlijk was: kussens, knuffelbeesten, stokken, die ik de IJssel in gooide.”

Struinen op YouTube

De sluimerende ‘gooier’ in Stijn werd klaarwakker in coronatijd, in maart 2020. Toen zag hij iemand op straat jongleren met balletjes. Dat triggerde hem meteen.

„Dat was het! Dat wilde ik doen! Ik had door corona tijd zat en ging struinen op YouTube. Ik vond allerlei filmpjes en leerde mezelf jongleren. Met balletjes, maar ook met brandende fakkels en kegels.”

Inmiddels is Stijn een erkend jongleur. Hij vertoont zijn kunsten regelmatig op festivals en heeft twee Nederlandse records ‘non-stop hooghouden’ op zijn naam: met drie kegels (ruim drie uur) en vier ballen (bijna anderhalf uur).

Uien in de lucht houden

Hij denkt constant aan jongleren en droomt erover, zegt Stijn. „Als ik bijvoorbeeld kook, loop ik naar de keuken terwijl ik drie uien in de lucht houd. Ik verleg steeds mijn grenzen. Zo kan ik nu negen ballen in de lucht houden. Waarom dit me allemaal lukt? Ik denk dat mijn autisme meespeelt.”

Stijn heeft ASS, een ratjetoe van autistische aandoeningen. Een van de grote nadelen is het ongemak bij sociaal contact. „Ik was best zenuwachtig voor dit interview.”

Een pluspunt: Stijn heeft een hyperfocus. „Ik kan me erg goed concentreren op een of meer taken. Daarom gaat hardlopen en jongleren tegelijk me makkelijk af.”

Jonglerend Europa op Papendal

En zo zijn we weer terug bij joggling. Maandag beleeft Stijn zijn eerste officieuze EK, waarvoor hij zich met succes online inschreef. Op sportcentrum Papendal loopt hij al jonglerend de 5 kilometer. Deze wedstrijd – niet officieel erkend – maakt deel uit van een grote Europese conferentie voor jongleurs, die de hele week duurt.

Er worden vijfduizend conferentiebezoekers verwacht, maar zijn autisme zal hem niet in de weg zitten. „Iedereen deelt dezelfde passie: jongleren. Dat maakt het voor mij makkelijker om contact te leggen. En ik ken al een heleboel mensen, uit het circuit. Het is een klein wereldje.”

‘Een medaille? Misschien…’

Wat zijn kansen zijn? Daar heeft hij geen flauw idee van. „Ik weet nog niet wie mijn concurrenten zijn. Ik ga vooral uit van mijn eigen kracht. Een medaille? Misschien… Mijn doel is in elk geval een tijd onder de 20 minuten.”

Ter vergelijking: Stijns persoonlijke record op de gewone 5 kilometer – zonder balletjes gooien – is iets meer dan 18 minuten. „Ik leg de lat hoog, maar wil mezelf zo veel mogelijk uitdagen. Hopelijk kan dat ook ooit op het WK. Dat is mijn ultieme droom.”

Bron: De Stentor